• บล็อคหนังสือนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นวิทยาทาน-หนังสือไม่มีวางจำหน่ายแล้วค่ะ
  • ไม่อยากตกที่นั่งเดียวกับครอบครัวดิฉัน โปรดช่วยกันลงชื่อสนับสนุนร่างพ.ร.บ.คุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ... ได้ที่ลิงค์นี้ www.change.org/injuryact

อีเมลระหว่างเรายามห่างไกล

Dollaporn Lorsermvattana

เฮียที่รัก,

วันนี้อุ้ยไปส่งหมายศาล ตะลอน ๆ ทั้งวัน เอารถไปไม่ได้..อีแก่เครื่องร้อนเวลารถติดควันโขมง หมดค่าแท็กซี่หลายตังค์ จะนั่งรถเมล์ก็กลัวไม่ทันกลับไปรับลูก เงินออกกระเป๋าทีเครียดที กลัวเงินหมดอีก ไปหลายที่ แต่ละที่ก็ดูเหมือนไม่อยากยุ่งไม่อยากช่วยเลย หนีหมายศาลกันให้วุ่นไปหมด บางที่ให้รอ 3-4 ชั่วโมง เฮีย....ขอกำลังใจให้อุ้ยหน่อย ต้องอาศัยความอดทนอย่างมากเลยรู้มั้ย ต้องทนต่อสายตาหมอที่ไม่เป็นมิตรเขาไม่ยอมพูดด้วยเขาแสดงออกว่าไม่ต้อนรับ

พรุ่งนี้ 20/6/46 ขึ้นศาล 9 โมงเช้ากะจะไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนตอน
6 โมงเช้า แล้วต่อไปที่ศาลรัชดาเลย ถ้าไปหลัง 7โมงแล้วไปไม่ทัน 9 โมงแน่ รถเดี๋ยวนี้ติดมาก ๆ พรุ่งนี้ไม่รู้จะถูกจับหรือเปล่า กรณีที่หนังสือพิมพ์ลงข่าว คุณหมอเตรียมประกันตัวให้แล้ว ถ้าถูกจับจริงจะให้คนไปรับลูกที่โรงเรียนตามไปที่ศาล ห่วงความรู้สึกลูกมาก...คิดเข้าข้างตัวเองว่าคงไม่เลวร้ายขนาดนั้น แต่ถ้ามันจริง..อุ้ยก็จะแก้ปัญหาไปทีละเรื่อง มาจนป่านนี้แล้วไม่กลัวอะไรแล้ว.....เฮียไม่ต้องห่วง....ลูกอยากไปด้วย...แต่อุ้ยไม่อยากให้ลูกขาดเรียน

สองสามวันนี้ยุ่งเรื่องคดีนี่แหละ เลยไม่มีอารมณ์ให้เรื่องอื่น ๆ จิตใจมันรับแต่เรื่องหนัก ๆ เฉพาะเรื่องคดีก็พอทน มีเรื่องอื่นเข้ามาแทรกเยอะแยะ เฮียอยู่ไกลไม่รู้หรอกว่าอะไรบ้าง เข้าหน้าฝนไฟดับบ่อยมาก น้ำมันซึมรั่วมากกว่าแต่ก่อน บ้านร้าวทรุดหนักกว่าแต่ก่อนมาก รอยร้าวแตกแยกกว้าง ปลวกก็เยอะ ยุงก็เยอะ ไข้เลือดออกระบาดคนตายมากกว่าโรคซาร์อีกนะเมืองไทยตอนนี้ ตอนไฟดับร้อนอบอ้าวลูก ๆ ก็ระส่ำระสาย ตอนนี้หาเทียนมาไว้แล้ว มันช็อตดังปุ๊บ ๆ ๆ เลย แล้วไฟก็ดับหมดบ้าน บ้านอื่นไม่ดับ มันคงเป็นอย่างนี้ไปจนหมดฤดูฝน รู้สึกว่าชีวิตมันต้องทนไปหมดทุกเรื่องเลยนะ บ่นให้ฟังเฉย ๆ แต่ก็ทนได้นะ.....ยังไม่ตายก็เท่านั้น เท่านี้ก่อนนะ ไม่ว่างก็ไม่ต้องตอบ มันชินเสียแล้วกับการอยู่คนเดียวแก้ปัญหาคนเดียว อีกหน่อยก็ตายคนเดียว


Sat, 7 Jun 2003

อุ้ยที่รัก,

เฮียเห็นรูปเซ้นต์แล้วเป็นห่วงเขานะ เป็นห่วงหลิงหลิงด้วย ห่วงว่าเขาสองคนจะไปรับเรื่อง...ไปถูกเพื่อน ๆ ล้อเรื่องของเราที่ฟ้องร้องพญาไท ๑ บอกเค้าทั้งสองคนด้วยว่า ครอบครัวของเราน่ะมีแต่สอนให้เขาเป็นคนดี ถึงแม้เราจะลำบากในตอนนี้ เพื่อสู้กับความไม่ดีรอบ ๆ ตัว แต่เราก็ภูมิใจได้ว่ายังเป็นคนดีอยู่ ป๊าหวังว่าเขาทั้งคู่จะได้คบเพื่อนดี และหากต้องอยู่ร่วมกับเพื่อนที่ไม่ดี ก็ขอให้รู้จักเรียนรู้ความไม่ดีของเพื่อน เพื่อเตือนตัวเราเองว่าอย่าทำตัวไม่ดีแบบเขานะ

ทุกวันนี้ของป๊ากับม้าจะเห็นว่าต้องต่อสู้กับคนไม่ดีเยอะ แต่เราอดทนพร้อมกับใช้ความรู้ในตัวที่มี บวกกับไหวพริบและปฏิภาณที่ควบด้วยสติในการสู้นะ และเราก็อยู่รอดมาจนทุกวันนี้ ซึ่งก็ยังมีคนดีอย่างลุงหมอเทพคอยช่วย แล้วสักวันเราจะได้บันเทิงพร้อมหน้าพร้อมตาอีก หลังจากชนะคนไม่ดีรอบข้างได้ เชื่อป๊านะ

รักมากที่สุด

ป๊า


Dollaporn Lorsermvattana

ป๊าที่คิดถึง,
ทำอะไรอยู่คะ เรื่องที่อู่เย็นลงหรือยัง ป๊าต้องเย็นลงหน่อยนะ เป็นห่วงจัง มันถิ่นเขา
เขาอยู่มาก่อน อย่าไปมีเรื่องกับเขานะ เราอยู่แบบไม่ถูกกฏหมายด้วย เดี๋ยวเขาแกล้งเอา อุ้ยรู้ว่าป๊าอดทนได้ ถ้ามันจะทนไม่ได้ให้นึกถึงหน้าลูกสองคนไว้นะ อุ้ยมีลางสังหรณ์ว่า ครอบครัวเราจะต้องได้อยู่ร่วมกันเร็ว ๆ นี่แน่ เพียงแต่เราต้องต่างคนต่างอดทน กับสถานะการณ์ของตัวเอง

อุ้ยเองบางครั้งก็แทบเป็นบ้านะ คนเดียวต้องจัดการสากกระเบือยันเรือรบ ป๊าเองก็คงเหมือนกัน ทำงานแต่ไม่ได้ใช้เงิน อุ้ยสำนึกในบุญคุณป๊าเสมอ ที่เลี้ยงดูลูก-เมียโดยที่ตัวเองยอมลำบาก ต้องตกอยู่ในสภาพภาวะจำยอม ป๊ารับรู้ด้วยนะว่าลูก-เมีย รักป๊ามาก ๆ ขอให้กำลังใจ ให้อดทน วันของเราใกลัมาถึงแล้ว คนอื่นเป็นเจ้ากรรมนายเวรมาคอยขวางไม่ให้เราไปถึงจุดหมายเร็วก็เท่านั้นเองนะคะ
รักและเป็นห่วง
ภรรยา

Sat, 21 Jun 2003

อุ้ยที่รัก,

ได้โทรฯคุยกันแล้วรู้สึกค่อยยังชั่วหน่อย แต่พอมาอ่านที่อุ้ยเล่ามา เฮียรู้สึกไม่ดีเลยห่วงนะ ห่วงมาก ๆ วันก่อนห่วงเสียจนไม่มีกะจิตกะใจทำงาน เจ้านายก็ออกอาการเครียด เพราะงานที่เกณฑ์ให้ทำมันไม่เดิน เฮียมัวแต่หน้าดำคร่ำเครียดว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านเสียที จนเขาเตือนสติว่าตัวอยู่ที่หนึ่งแต่ใจไปห่วงบ้าน แล้วงานก็เสียเฮียมัวแต่โอ้เอ้ไม่ยอมทำ แล้วก็ไม่ได้อะไร อุ้ยต้องทต่อจนกว่าเฮียจะกลับ หมั่นคุยกับลูกให้เข้าใจกันนะ ใจเฮียอยู่กับอุ้ยกับลูกตลอด

เฮีย

Dollaporn Lorsermvattana

เฮียที่รัก,

มีปัญหาหนักมากใช่หรือเปล่า มันอะไรบ้างล่ะเล่าให้ฟังบ้างได้มั้ย พอจะเป็นเพื่อนกันได้มั้ยยามนี้มันเรื่องอะไรนักหนา ถึงได้เป็นปัญหารุมเร้าทั้งลูกทั้งเมียวุ่นกันไปหมด ถ้าต้องการเพื่อนให้รีบโทรกลับบ้าน ไม่มีที่ไหนจะอุ่นใจเท่าบ้านหรอกนะเฮีย มีอะไรผิดพลาดไปทางบ้านก็พร้อมให้อภัยเฮียนะเราก็มีกันอยู่แค่นี้
อุ้ย


No comments:

วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งแรก (ศาลยกฟ้องหมดอายุความ)

วันฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งที่สอง ศาลพิพากษาว่าหมดอายุความและฟ้องซ้ำ