• บล็อคหนังสือนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นวิทยาทาน-หนังสือไม่มีวางจำหน่ายแล้วค่ะ
  • ไม่อยากตกที่นั่งเดียวกับครอบครัวดิฉัน โปรดช่วยกันลงชื่อสนับสนุนร่างพ.ร.บ.คุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ... ได้ที่ลิงค์นี้ www.change.org/injuryact

จากแม่ถึงเซ้นต์

เซ้นต์ ลูกรักของแม่,
แม่ขออนุญาต เขียนเรื่องราวชีวิตส่วนตัวของลูก ของครอบครัวเรา เผยแพร่ให้สาธารณชนได้รับรู้ หวังว่าลูกคงเข้าใจและรับได้ มันไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย เพราะนี่คือความจริงที่ลูกต้องยอมรับ และต้องอยู่กับมันให้ได้ตลอดชีวิตของลูกเอง

ผู้ใหญ่หลายท่านบอกว่า เรื่องราวของลูกจะเป็นอุทธาหรณ์ เป็นประโยชน์ เป็นบรรทัดฐานต่อสังคม ต่อวงการแพทย์ วงการนักกฎหมาย ต่อไปจะไม่มีเด็กคนไหน ต้องมาทนทุกข์ทรมานด้วยโรคข้อสะโพกเป็นหนองเหมือนลูกอีก ต่อไปจะไม่มีใครต้องแพ้คดีเพียงเพราะคำว่า “ขาดอายุความ” เหมือนเราอีก

ลูกไม่ต้องเสียใจที่แพ้คดีความ เพราะในความเป็นจริงโรงพยาบาลพญาไท 1 เขายังเป็น “หนี้ทางศีลธรรมจรรยา” ต่อลูกต่อครอบครัวเรา ตราบใดที่แม่ยังมีลมหายใจแม่จะเฝ้าทวงถามให้ลูกเอง

ลูกควรภูมิใจว่าลูกได้ทำกุศลที่ยิ่งใหญ่ แม่ไม่เคยเสียใจที่เซ้นต์เกิดมาเป็นลูก ดีใจและภูมิใจในตัวลูกเสมอ ไม่ว่าลูกจะอยู่ในสภาพไหนแม่ถือว่าสวรรค์ส่งของขวัญมาให้แม่ แม่รับได้ทั้งนั้น ขอให้ลูกอย่าน้อยใจ แม่จะพยามทำหน้าที่”แม่”ให้ดีที่สุดเท่าที่แม่คนหนึ่งจะทำได้เพื่อลูก

แม่เองไม่รู้จะอยู่ได้นานแค่ไหน มันเหนื่อยมากแล้วทั้งใจทั้งกาย การยืนหยัดต่อสู้ของแม่เพื่อลูก ทำให้แม่ช่วยคนอื่นได้มาก แต่ขณะเดียวกันก็ทำให้แม่กลายเป็นนางปีศาจร้ายในสายตาหมอไปแล้ว ครอบครัวเราทุกวันนี้อยู่อย่างลำบาก นอกจากต้องสู้กับความเลวร้ายในสังคมแล้ว เจ็บไข้ได้ป่วยขึ้นมาก็ต้องดูแลตัวเอง หาหมอรักษายาก เพราะวิชาชีพนี้เขาเหนียวแน่นกันเหลือเกิน เซ้นต์คงจำ 5 วันที่หมอเขาทิ้งแม่หลังผ่าตัดอย่างไม่ใยดีได้ ลูกต้องดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีอย่างที่แม่สอน แม่จะพยายามหาช่องหาทางไว้ให้ลูก สำหรับการผ่าตัดใส่ข้อสะโพกเทียมในอนาคต แม่คงเลิกสู้ไม่ได้

ถึงเลิกสู้หมอเขาก็คงไม่ได้รักแม่มากขึ้น

ลูกไม่ได้รับความเป็นธรรม ตั้งแต่เกิด แม่รู้แม่เห็นว่ามันไม่ถูกต้อง หากแม่ปล่อยให้มันผ่านเลยไปโดยไม่ทำอะไร อีกหน่อย...หากลูกโตขึ้นเมื่อลูกเห็นความไม่ถูกต้องลูกก็คงจะนิ่งเฉย แล้วสังคมที่ลูกอยู่จะเป็นอย่างไร...ดังนั้นลูกรับรู้ไว้ด้วยว่าแม่อาจสู้เพื่อลูกไม่ได้ แต่เราสู้เพื่อสังคมได้ แม่จะไม่ยอมให้ผู้คนในสังคม รวมทั้งลูกหลานของแม่ ในวันข้างหน้าต้องตกที่นั่งลำบากเหมือนเราอีก ขอให้เข้าใจแม่ตรงนี้ด้วย ว่าทำไมแม่ไม่ยอมหยุด

แม่คงไม่ต้องบอกเซ้นต์นะว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน ลูกรู้ดี คงหาอะไรมาเปรียบความรักของแม่ที่มีต่อลูกไม่ได้ ลูกเกิดมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่แม่หรือหรือใคร ๆ ก็ไม่อยากให้เกิดกับลูก จะยากดีมีจนแค่ไหน แม่ก็เลี้ยงดูเซ้นต์ด้วยความรัก ดูแลเอาใจใส่ไม่เคยห่างตั้งแต่เล็กจนโต แม่เฝ้ามองดูเซ้นต์เติบโตจนคิดว่า..เซ้นต์คือส่วนหนึ่งของชีวิตแม่

รักลูกยิ่งกว่าชีวิต
แม่ของลูก

ยามใดลูกเจ็บปวดทุกข์ทรมาน
หัวใจแม่เจ็บปวดยิ่งกว่าหลายร้อยหลายพันเท่า
แม่อยากจะแบกรับมันไว้เสียทั้งหมด แต่ก็ไม่สามารถทำได้
หากแลกชีวิตแม่เพื่อให้ลูกหายจากอาการนั้นได้แม่ก็ยอมแลก

ชาตินี้เกิดมาชดใช้กรรมเก่า
ลูกบวชอโหสิกรรม ให้กับคนที่เขาทำกับเรา
อุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวรในอดีตชาติและปัจจุบันชาติ
ให้ผู้คนในสังคมที่ได้ช่วยเหลือโยนขอนไม้
ให้เรา 4 คนพ่อแม่ลูกที่ตกน้ำใกล้จมได้เกาะมีชีวิตรอด

แม้ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
แต่เราก็ได้มีที่พิงหลัง มีที่ให้หยุดพักเหนื่อย
เพื่อตามหาความยุติธรรมต่อไปอีก ไม่รู้เมื่อไหร่จะจบสิ้น

No comments:

วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งแรก (ศาลยกฟ้องหมดอายุความ)

วันฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งที่สอง ศาลพิพากษาว่าหมดอายุความและฟ้องซ้ำ