• บล็อคหนังสือนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นวิทยาทาน-หนังสือไม่มีวางจำหน่ายแล้วค่ะ
  • ไม่อยากตกที่นั่งเดียวกับครอบครัวดิฉัน โปรดช่วยกันลงชื่อสนับสนุนร่างพ.ร.บ.คุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ... ได้ที่ลิงค์นี้ www.change.org/injuryact

พึ่งสื่อ..ครั้งแรก


พึ่งสื่อ..ครั้งแรก

3 ปีที่เพียรพยายามขอความเมตตาจาก ร.พ.พญาไท 1 แต่ไม่เป็นผล เดือนกันยายนพ.ศ. 2537 จึงร้องเรียนไปที่ แพทยสภา สมัยนั้นยังอยู่แถวเทเวศร์ ตามเรื่องก็เงียบไม่มีความคืบหน้าใด ๆ เมื่อหมดหนทางข้าพเจ้าจึงไปร้องเรียนที่รัฐสภารุ่งขึ้นก็เป็น


ข่าวหน้าหนึ่ง...หนังสือพิมพ์มติชน
ฉบับวันที่ 1 กันยายน 2537


โรงพยาบาลแถลงข่าวปฏิเสธใหญ่โต โกหกว่า “ไม่ได้ทำคลอดจนเด็กข้อหลุดหรือติดเชื้อ หมอเพาะเชื้อก็ไม่มีเชื้อโรคจึงให้เด็กกลับบ้าน ไม่ได้เป็นผู้ทำให้เด็กติดเชื้อข้อสะโพกเน่าเป็นหนอง จะรักษาให้แต่ต้องจ่ายค่ารักษาปกติ จะลดให้บ้างเพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม แต่ไม่ได้หมายความว่าสำนึกผิดเพราะไม่ได้ทำผิดพลาดใด ๆ”

โรงพยาบาลอ้างว่า เป็นเพราะข้าพเจ้าพาลูกไปรักษาหลายที่ หมอเลยไม่ได้ดูแลต่อเนื่อง ทั้งที่โรงพยาบาลเองก็รู้แก่ใจดีว่า ลูกข้าพเจ้าข้อสะโพกติดเชื้อเป็นหนองตั้งแต่อยู่ในความรับผิดชอบของ โรงพยาบาลพญาไท 1 แล้ว

ถึงแม้จะเป็นข่าว ทางโรงพยาบาลก็ไม่ยินดียินร้าย ไม่เคยติดต่อแสดงความเห็นอกเห็นใจ หรือแสดงความมีน้ำใจแต่ประการใดทั้งสิ้น ปล่อยให้เรื่องเงียบอย่างเดียว

ความเห็นแพทย์ที่เป็นพยานผู้เชี่ยวชาญ

กรณีร.พ.พญาไท 1 ปัดความรับผิดชอบ

จากประวัติการคลอดและการรักษาที่ได้ดู ขอให้ความเห็นว่า
เด็กอยู่ในความดูแลของ ร.พ.พญาไท 10 วัน
กลับบ้าน 4 วันก่อนกลับไปตรวจตามนัด
รวม 14 วัน

การที่ ร.พ.พญาไท 1 อ้างว่าจะโทษหมอไม่ได้
เพราะไม่ได้ดูแลเด็กอย่างต่อเนื่องนั้น

“ฟังไม่ขึ้น”

เพราะข้อสะโพกเด็กเป็นหนองตั้งแต่อยู่ ร.พ.พญาไท 1
จะโทษโรงพยาบาลอื่น หรือแม่เด็กไม่ได้ 1ญาไทารางเพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม
โรงพยาบาลอื่นนั้น เขาเอกซ์เรย์เจอหนองและข้อถูกทำลายไปแล้ว
การผ่าตัดรักษา ก็ทำกันที่ปลายเหตุ

No comments:

วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งแรก (ศาลยกฟ้องหมดอายุความ)

วันฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งที่สอง ศาลพิพากษาว่าหมดอายุความและฟ้องซ้ำ