• บล็อคหนังสือนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นวิทยาทาน-หนังสือไม่มีวางจำหน่ายแล้วค่ะ
  • ไม่อยากตกที่นั่งเดียวกับครอบครัวดิฉัน โปรดช่วยกันลงชื่อสนับสนุนร่างพ.ร.บ.คุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ... ได้ที่ลิงค์นี้ www.change.org/injuryact

สร้างครอบครัว-เป็นแม่คน

สร้างครอบครัว
เมื่อถึงวัยอันควรข้าพเจ้าแต่งงานกับผู้ชายที่ดี เขาเป็นวิศวกรจบจากจุฬาฯ มีหน้าที่การงานที่ดี ข้าพเจ้าชอบงานที่ท้าทาย จึงลาออกจากงานประจำ มาทำงานเป็นผู้จัดการเกสต์เฮ้าส์แห่งหนึ่งย่านบางลำภู ที่สามีเป็นหุ้นส่วนอยู่ เดิมนั้นกิจการขาดทุน เมื่อข้าพเจ้าเข้าไปจัดระบบใหม่ ขยันตั้งใจทำงานอย่างจริงจัง นำความรู้ที่เคยทำงานร้านอาหารที่อังกฤษมาใช้ บวกกับความที่ชอบงานบริการ ไม่เคยเอาเปรียบชาวต่างชาติ ช่วยเหลือเขาเสมอยามมีปัญหา นานวันเข้าเมื่อปากต่อปาก เกสต์เฮ้าส์ของเราจึงมีฝรั่งแน่นร้านทั้งปี กิจการเจริญรุ่งเรืองมีผลกำไรให้หุ้นส่วนได้แบ่งกันทุกเดือน

เมื่อมีครอบครัวแล้ว ข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะเป็นภรรยาที่ดี จะเป็นแม่ที่ดีที่สุดของลูก จะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นสมบูรณ์ เราต้องมีลูกที่ดี ไม่เป็นปัญหาของสังคม เราสองคน เป็นคนธรรมะธรรมโม ชอบทำบุญ เป็นคนดีของสังคม ไม่ยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขใด ๆ ทั้งสิ้น

เป็นพ่อคนแม่คน
เมื่อตั้งท้องลูกคนแรก ข้าพเจ้ากับสามีดีใจมาก งดทานเนื้อสัตว์ใหญ่ ทานแต่ของดี ๆ มีประโยชน์ เพื่อลูกในท้องจะได้แข็งแรงสมบูรณ์ สามีหิ้วนมสดกับผลไม้เข้าบ้านทุกวัน เราต่างตั้งตารอวันที่ลูกจะลืมตาดูโลกอย่างมีความหวัง และมีความสุขอย่างที่สุด

ชีวิตครอบครัวของเรา กำลังจะสมบูรณ์พร้อม
มีหลานให้ปู่ย่า-ตายาย

ข้าพเจ้าตัวเล็ก แต่ท้องโตมาก น้ำหนักขึ้นจากเดิมถึง 23 ก.ก. เดินไปไหนมีแต่คนทักว่า “พระบิณฑบาต” ข้าพเจ้าไม่เลิกทำงาน อยู่เฉยไม่เป็น ใกล้คลอดแล้วก็ยังยกอาหารเสิร์ฟฝรั่งอยู่เลย แม่บอกว่าทำงานจะได้คลอดง่าย สมัยแม่ท้องหาบข้าวหาบน้ำก็เลยคลอดง่าย ข้าพเจ้าเชื่อแม่จึงทำงานไม่เคยหยุด

เดิมข้าพเจ้าตั้งใจไปฝากครรภ์ที่ ร.พ.ศิริราช แต่ญาติของสามีแนะนำให้ไป ร.พ. พญาไท 1 ถนนศรีอยุธยา สมัยนั้นเขามีชื่อเสียงมาก ไปทีไรคนแน่นเหมือนงานวัด ทำให้อุ่นใจว่านี่แหละคือโรงพยาบาลในฝัน คนเยอะแสดงว่าหมอเก่ง ข้าพเจ้าคิดเอง..เออเอง

เมื่อหมอนัด ข้าพเจ้าไม่เคยพลาดนัดเลย ไม่ค่อยกล้าซักถาม หมอว่าอะไรก็ว่าตามกัน กลัวหมอรำคาญ ตามประสาคนบ้านนอกที่เกรงใจ และเคารพหมอมาก สามีว่าเอาบ่อย ๆ ว่า ข้าพเจ้าขี้เกรงใจคนมากเกินไป หมอก็ไม่ค่อยบอกหรืออธิบายอะไรมากนัก ตรวจแล้วสั่งยา ถามคำก็ตอบคำ คงเพราะคนไข้เยอะ ไปทีไรนั่งรอไม่เคยได้เร็วกว่า 2 ชั่วโมงเลย

วันไปคลอด
ข้าพเจ้าเป็นคนชอบดูหนังมาก ท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที วันนั้นจำได้แม่น 29 มีนาคม 2534 หลังจากจัดการงานที่เกสต์เฮ้าส์แล้ว ข้าพเจ้าก็พาลูกในท้องไปดูหนังฝรั่งเรื่องโปรด “The God Father” ที่ห้างพาต้าปิ่นเกล้า ไปคนเดียว หนังกำลังสนุกตื่นเต้น ปรากฏว่าน้ำคร่ำเดิน จึงเรียกสามีให้พาไปโรงพยาบาล ตลอดทางเราจับมือกันแน่น ดีใจว่าจะได้เป็นพ่อคนแม่คนแล้วนะ อยากรู้จังว่าลูกจะเป็นหญิงหรือชาย สามีตอบว่า “เขาจะเป็นหญิงหรือชายเฮียรักหมดนั่นแหละ” ได้ยินแล้วก็สุขใจ

แต่ยังหรอก นิยายชีวิตที่บ้าระห่ำ...
สลับด้วยความรันทดใจเรื่องนี้
เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้นเอง

No comments:

วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งแรก (ศาลยกฟ้องหมดอายุความ)

วันฟังคำพิพากษาศาลชั้นต้น คดีฟ้องรพ.พญาไท 1 ครั้งที่สอง ศาลพิพากษาว่าหมดอายุความและฟ้องซ้ำ